28 Ekim 2013 Pazartesi

TEYZE OLMAK

Kız kardeşlik bambaşka bir şey. Gerçekten çılgın ailenizi sizden başka en çok anlayacak aynı dili konuşabileceğiniz hatta konuşmasanız da anlaşabileceğiniz yegane insan.Yıllar geçer önce o evlenir. İşte bu noktada benim içimde kendimin bile çok sonra anladığı bir kıskançlık olmuş içimde. Enişteye alıştık. Eğlenceli, şakacı üstelik benimle de iyi geçinmek zorunda, bi de hamburgerimi eksik etmez tabii:) Derken yaş büyüyor, zaman geçiyor. Aklımda bir soru ya çocukları olursa. Benim küçük annem başkasının da annesi olursa... Sonunda oldu hem de nasıl güzel oldu. Anne değilim bilemem ama sapına kadar bir teyzeyim.

Gülünce dünyamın aydınlandığı, gözümün içine baktığında içimin titrediği, beni sevsin diye yapmadığım şaklabalığın kalmadığı 10 aylık bir yeğenim var. İyi ki geldin Emir. Hepimizin suratına bir gülümseme, dünyasında uçan balonlar getirdin.