11 Eylül 2015 Cuma

4 Mevsim,12 ay...

Seninle 4 mevsim, 365 gün,12 ay geçirdik Asya. İçinde senin olmadığın ne bir güneşli gün, ne yağmur, ne de kar var artık. Hayatım ezelden ebede hep sen dolu...





Seni beklerken ki heyecanlarım, meraklarım son buldu 1 yıl önce. Gözünü, kaşını,yüzünü gördüm. Kokunda cenneti buldum. Evlat kokusu dediklerini bir tek sende tattım ben. Anne oldum sanıyorsun bir tek ama değil. Bebek oldum, çocuk oldum, pimpirikli oldum ve en önemlisi mutlu oldum ben seninle. Daha önce gülmediğim gibi gülüp, neşenin içimi kaplamasını gördüm. Gülen yüzün gülen yüzüm, uykun uykum,aşın aşım oldu. Sen emdin ben büyüdüm, senin canın yandı ben küçüldüm. İçimde bir ben varmış seninle doğdum.

Öğrendim... Her şeyi baştan öğrendim. Kabız olunca ıkınmayı, su içerken yutkunmayı, her kaşığında yemek yemeyi öğrendim ben. Sevmeyi öğrendim, kızıyorlar ama aşkı öğrendim ben. Daha da yaklaştım ebedi aşka. Yaradanın bir damladan yarattığı mucizeyi gördüm senin gözlerinde her gün yine yeniden.Tevekkülü öğrendim, ömrü, kaderi sınırsız kudreti. Korkuyu öğrendim. Hani böyle kalbinde filan değil ciğerinde ciğerinde korkmayı. Dünya ne kadar pismiş ve ne kadar masummuş herkes bir o kadar onu öğrendim.

Uyumadan da yaşanırmış gördüm. Bir  kaşık yemek için maymun olunurmuş, o kaka her yana bulaşır ama hemencecik temizlenirmiş öğrendim. Sinemaya, yemeğe,arkadaşlarla buluşmaya gitmeden de mutlu olunuyormuş gördüm.

Artık sıradan ama çok özel mutluluklarım. Kuş konmuş diye avucunu gösterdiğinde atomu parçalamışsın gibi seviniyorum. Halkalar ile oynarken alkış beklemeni,şapkanın kafaya takılacağını bilmeni, balık gibi ağzını şapırdatmanı her gün yeniden seviyorum.

Ömrün güzel olsun kızım. Hep adaletli, hep edepli ol... Ne olursa olsun şükretmeyi, mutlu olmayı, her şerden bir hayır çıkarmayı unutma sakın ha. Hayat yolunda da Allah inşallah hep iyi insanlarla karşılaştırsın seni...

Seni seviyoruz...